Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

με παραλήπτη

ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗ

Στο τέλος του καλοκαιριού
ανακάλυψα ένα χιονιά χειμώνα
που όλα κλείνονται ερμητικά
στο δέρμα τους
από τη καλοκαιρινή ντροπή
ειδικών προτάσεων
"όπως κανονικά θα έπρεπε"
ή γιατί το κύμα φτύνει λέξεις
όπως ακέραια μέρα και πρόβα
όμοιων καταστάσεων
και λίστες οργασμών
που ωσάν στρουθοκάμηλοι
κρύβονται στο κρεβάτι
με τα πενήντα παπλώματα
ακολουθώντας τη πορεία
μιας συνηθισμένης μέρας
που για να δικαιολογήσει
τη συστολή της
αναγνωρίζει μόνο μια φράση
'προσεχώς συγγνώμη "


Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014


Σε αγαπάω πως να το πω.
Παρακολουθώ ανθρώπους
να προσφέρουν σύννεφα σε κουτιά
με σχήματα περίεργα
σχήματα με σύμβολα
άλλοι αγοράζουν γαρδένιες
και τις βάζουν στο βάζο με άρωμα
και άλλοι ιππόκαμπους σε βραχιόλια.
όλοι με το τρόπο τους λένε σε αγαπώ.
Θέλω να σου πω πως σε αγαπάω
με ένα τρόπο που θα καταλάβεις
χωρίς να μεσολαβεί επεξεργασία
να όπως όταν κάνω μακροβούτι
και φωνάζω το όνομα σου
με κείνη την αίσθηση πως το νερό
θα φέρει τους ήχους κοντά σου
ή σαν το νεο παιχνίδι που κρατούσες
σφιχτά μέσα στα σκεπάσματα
να έτσι να πιάνω στα χέρια το παιδί
που θέλει να παίξουμε κρυφτό
πως να σου πω σε αγαπώ
με πιάνουν κλάματα κι είναι ωραία
θα ήθελα να σου χάριζα ένα δάκρυ
είναι τόσο αγνό
να τα έχεις τη περίοδο της ξηρασίας.
Θέλω να σου πως σε αγαπάω
με τους ήχους της φυλαρμονικής
κάτω από το μπαλκόνι
την ώρα των πανανθρώπινων ευχών.
Μα δε θα πω τίποτα
το σ αγαπώ θα δώσω στις πυγολαμπίδες
να φέγγουν τη νυχτιά σου .

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Κύκλο κάνω στο μπλε μου
με ένα καράβι αγκαλιά
ανυπεράσπιστος
από την αδυναμία
να ορίσω ορίζοντα.
(και κείνη έπαιζε )

είναι η ώρα

να μπω στο παραμύθι σου (της είπε)

Κι ο άνεμος
γαμώτο
είναι ευνοικός.

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Ωκεανός στα πόδια
φαντάσου ένας ωκεανός το σπίτι
αέναο ταξίδι μπρός σου
κι εσύ αποξηραίνεις το χαμομήλι
για το χειμώνα
με συντροφιά τον ήχο του στρειδιού
που ανοίγει
το φετινό αντίο δεν υπάρχει
κρύβεις το κεφάλι στο ντουλάπι
βγες έξω πιες και χόρεψε
στον πους της καθέτου
ότι προτιμά να ξεραίνεται
κανένας πόθος δεν είναι διαφανος
κλείσε το στρείδι άστο
στη νυχτιά του
μια μέρα θα γίνει μαργαριτάρι
το αγκάλιασμα είναι κολύμπι στα βαθιά.

Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014

Δε ξεμπέρδεψα με το ήμισυ του παντός
οι ήρωες της οθόνης των θερινών σινεμά
από τα παιδικά χρόνια με κατασκοπεύουν.
Κάποιες φορές με τιμωρούν που κόβω
το ψωμί με τα χέρια
και άλλες κοροιδεύουν την ανάγκη
να δίνω ανθρώπινη διάσταση
στους ανθρώπους.
Δε ξεμπέρδεψα με το άσπρο τοπίο
που έχω καλύψει με ζάχαρη άχνη
με το καιρό καραμέλωσε
για να έρχονται οι μέλισσες να γονιμοποιούν
όνειρα μόλις βγαίνουν τα αστέρια.
Δε ξεμπέρδεψα ακόμα με ασκήσεις
ελαφριών βημάτων στο δρόμο
η ησυχία επιβάλλεται
μα παραμένει σε ελευθερία το δικαίωμα
σωματικής έλξης ,ένα κουτί χρώματα
ένα στυλό και ένα τετράδιο.