Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

Με διαθεση εξωπραγματικη
στο δασος με νεραιδες και ξωτικα και καλικαντζαρους
και δρακους που βγαζουν φωτια και μετα σιωπη ,φωνες ,τραγουδια και χορος,
σιωπη ξανα και αγκαλιες με τις πρωτες νιφαδες στο ξυλινο σπιτι που καιει το τζακι.

Καλα Χριστουγεννα
στο μαγικο και καλα κρυμμενο κοσμο μας

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

ΣΑΝ ΚΟΥΚΛΕΣ


Ερωτευμενες κουκλες
δακρυζουν
θαμπωνουν το τζαμι
βγαζουν τα ρουχα.
Ο ερωτας τρωει
το χρονο
και ο χρονος
τον ερωτα.
Χορευουν γρηγορα
πολυ γρηγορα
αυτοπυρπολουνται
πριν φωτιστει η βιτρινα.
Το φως
τους οριζει
το αμετακλητο
που δεν εχει μουσικη
για να χορεψουν.

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

~Θωπευτικοί Μύθοι/Caressing Myths, coming 2015
~Ντίνας Γεωργαντοπούλου/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
ΡΟΖ ΛΕΚΑΝΗ

Έβγαλα τη ροζ λεκάνη
απ’ την αποθήκη
και τη γέμισα μαλακτικό
κείνο με το άρωμα
του άγριου ωκεανού

Έβαλα μπουγάδα
στα όνειρα
ανακάτεψα και
περίμενα κάμποσο
να μοσχομυρίσουν

Τα έπιασα γερά
στα σύρματα
και τ’ άπλωσα στον ήλιο

Έτσι μου είπαν
κάνουν οι καλές νοικοκυρές

PINK BOWL
I took the pink bowl
from the storage
filled it with
the soothing aroma
of the ocean

I started washing
the dreams
soaked them and
waited until they turned
almost fragrant

Placed them
on the wire cloths line
in the sunshine

The good wives do this
I’m told

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Κάθομαι στη γνώριμη καρέκλα
ο ήλιος δείχνει τη σκόνη
μου λείπει η αγάπη μου
στο κουτάλι καθρεφτίζεται
φιλί που πνίγηκε
πριν φτάσει στο στόμα
Οι ρυτίδες ακουμπάνε
στο ξύλινο του τραπεζιού
χαρακιές μαχαιριές
ίδια μνήμη .
Δε προσθέτω δεν αφαιρώ
τίποτα στη συνταγή
ίσως κάνω μια αλλαγή
να βάλω λίγο μίσος στον έρωτα
να δοκιμάσω τις ανεκπλήρωτες γεύσεις
που κυκλοφορούν ανάμεσα
στη καρέκλα και σε μένα.
Μου λείπει η αγάπη που άφησα
μα έκλεψα θεέ μου το κοστούμι της
ντύθηκα να ζεσταθώ
είναι βαριά τα ρούχα σαν κραυγάζουν.
Κάθομαι ανάμεσα σε μένα
και στο διάφανο κενό
να βλέπω που αφήνω σημάδια.

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

ΔΕΝ ΠΗΓΑ ΠΟΥΘΕΝΑ


Βλέπω στο πάρκο τη μοναξιά της κούνιας
ένα βιβλίο κατάχαμα σπαράζει
ο κύκλος ασφυκτιά
στη μονότονη τροχιά του.
Μου εκλεψαν τον ονειροποιητή
και πως να κοιμηθώ
ο άνεμος έφυγε προς άγρα
πάθους της κάθε στιγμής.
Νυχτώνει και μαγειρεύω χημεία
να συντηρηθεί του κρεβατιού
η μελωδία της ζωής
στο σημείο που υπάρχει ρωγμή.
Ο ουρανός μου πέταξε για άλλο
βολικό κρεβάτι
κι εγώ δεν είμαι πουθενά.
Καληνύχτα κ.Άντερσεν.


Photo Ioannis Kourtalis

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Καθαριζω
το σώμα
και τη ψυχή
να σε ανταμώσω.
Να μην υπάρχει τίποτα
σαν να μην υπήρχε τίποτα
Να πάρω ευχή
από την αγάπη σου
να προχωρήσω
να ζήσω με δέος
τη σιωπή
των αισθήσεων.