Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

Σου έχω μιλήσει ποτέ για τους αθόρυβους μύθους;
Να σαν κάτι που αγάπησες και συνεχίζεις να αγαπάς
κάτι που έχασες
για τις μέρες που πετούσες και σε έσπρωξαν
με δύναμη κάτω;
'Εχεις κλάψει και έχεις γελάσει μαζί;
Τα όνειρα σου -οι ελπιδες σου -τα απωθημένα σου;
Τα ναι και τα όχι;
Η ευθύνη-η δικαιοσύνη του μυαλού σου;
Τα αγγίγματα -τότε που πλήγωσες;
Ο κόσμος -οι φίλοι και οι τριγύρω
η απολογία
ο έρωτας -η νύχτα και η μέρα;
Η ζωή σου-η ζωή μου -οι ζωές μας.
Το ταξίδι στο μαξιλάρι σου-οι σκιές και οι φόβοι;
Η αναχώρηση και η επιστροφή.
Ο εαυτός μου -η ζωη .


Προσεχως......

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Kαι η αλήθεια ήταν πως άνοιξα το παραθύρι
 να δω αν ήρθε.
Μα ο άνεμος σήμερα πέταγε για αλλού.
 Ένιωσα την ανακούφιση εκείνων
 που κρύβονται στην άμμο ή
 σε ανθισμένα πέταλα από πίσω
 γιατί καλά γνωρίζουν
 πως σαν θα έρθει
 η σβούρα του κόσμου θα γινούν.
 Και έγραφα με τα καμμένα μελάνια 
για τα αυτοκίνητα που έβλεπα
 χωρίς χειρόφρενο να πετάνε
 σαν σκέψεις που δε χωράνε στο χαρτί
 με ανοιχτές τις πόρτες χωρίς διάθεση διαδρομής.
 Μα εγώ από όλα πιο πολύ φοβόμουνα 
τα τρένα που φέυγουν 
και όχι ότι πετούσε
 πάνω από το κεφάλι μου
τις ορισμένες διαδρομές και τις χαμένες 
κι ο άνεμος κατάλαβε και γύρισε. 
Δεν ξέρω αν το ένιωσα από τη δροσιά
 ή από τη παγωνιά στο μάγουλο.

Κι ακόμα δε γνωρίζω αν πρέπει να πάρω την ευθύνη 
για να συνεχίσω.

photo Ioannis Kourtalis
(και τον ευχαριστω 
για την ευγενικη του 
παραχώρηση)

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ
Να υψωθούν οι επιθυμίες
το τραγούδι να γίνει χορός
που στα βήματα του
να επιθυμεί την επιθυμία
μαλακώνοντας τη σκληρότητα
των απραγματοποίητων
σπάζοντας το κέλυφος
της ηθικής που στέκεται
πάνω από τη κατσαρόλα.



από την ποιητικη συλλογη
που κυκλοφορει σε λίγο διάστημα
ΘΩΠΕΥΤΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ στα αγγλικά
Εκδόσεις www.libroslibertad.ca
και μεταφραση Manoli Aligizaki.

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΚΑΡΕΚΛΑΣ

Εκεί στην άκρη της καρέκλας
μόλις σχηματισμένη ρυτίδα
σχηματισμένο χαμόγελο
χέρια σε αναμονή.
Η θλίψη σου φτιάχνει
το πρόσωπο αλλιώς
πόδια σταυρωμένα
σε αναμονή .
Το χαμόγελο ρίχνει
τα μαλλιά στους ώμους
υπάρχει ακόμα κάτι ανάλαφρο
ένας κυματισμός στα όνειρα
της μισοτελειωμένης
κούπας καφέ.

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Ήταν ξένοι
που συναντήθηκαν κάπου.
Γνωρίστηκαν με ονοματεπώνυμα
και φιλήθηκαν.
Γδύθηκαν και ξάπλωσαν
σε ένα κοινό κρεβάτι.
Της είπε μου αρέσουν τα ρολόγια.
Του είπε μαγειρεύω νόστιμες φακές.
Ντύθηκαν και βγήκαν.
Ήταν ξένοι
με τάσεις φυγής οπότε
επέστρεψαν σπίτια τους
χωρίς επιστροφή
στο μαλακό κρεβάτι τους.
 
photo 
Ioannis Kourtalis 

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015

Η ΑΙΧΜΗ ΤΟΥ ΜΟΛΥΒΙΟΥ

Σε ένα χαρτί σχεδόν
παθητικά
ζωγραφιζω μόνο ευθείες.
Πάιρνουν μορφή βραδιού
ο δρόμος μεγάλος
μα τον φτιάχνω μικρό
προχωρώ για λίγο.
Κάποιοι φιλιούνται
μα η νύχτα δεν αφήνει να φανούν
και επομένως δεν υπήρξαν
δεν υπήρξε βράδυ.
Σχεδιάζω γέλιο που κλαίει
αφήνω το δάκρυ να ποτίσει
το χαρτί.
Λιώνει από την επιθυμία.
'Ολοι εγώ
και ένα ερωτευμένο χαρτί
που ματώνει να σταθεί
στη μύτη του μολυβιού.

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Μυρίζει αγάπη η νύχτα.
-Του είπε
η θάλασσα ακούμπησε τα σύννεφα
-Της είπε
θα κοιμηθούμε στο πάτωμα
η κατηγορία του ίσως
έχει γεμίσει.

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Εγω ειμαι που ντυθηκα
χιοναθρωπος
το βραδυ που ειπε
πως με θελει.
Μετα σιωπη
σαν χιονι
τοσο που δε διακρινα
ποια ειμαι.
Ξαπλωσα σε ενα ζεστο
σεντονι
και δεν ελιωσα.
Εκεινος μου ειπε ο βοριας
δε πνιγηκε
σε μια κουταλια νερο
μα πεταξε σε επαναλήψεις
καπου μακρια.
Κι εριχνε στεγνη βροχη
στο δρομο.

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2015


Ερη
μιά στα
αόρατα της ψυχής
εκεί που γεννιέται
το πρώτο δάκρυ.
Η αρχή της γέννησης
γυμνή
γυμνή τρέχει στο χρόνο.
Ενικός βαφτίζεται
και σπάζει
τους κανόνες της φύσης
γίνεται ρίζα
για να γεννήσει ξανά.
Ζητούσαν αποδείξεις
μα δε μπορούσα να τις δώσω.
Πως να μαζεψει κανείς
χίλιες σταγόνες
να φτιάξει σώμα.
Έτσι ψιθυρίζοντας γλυκόλογα
στις σταγόνες
κυλούσε μαζί τους

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

Μου ειπε να γινονται σημαδια οι λεξεις
να τις τακτοποιουμε σαν να φυτευουμε σπορους
μες τη βροχη.
Δε καταλαβα στην αρχη μα
ηξερα πως ζουσε με ενα βουνο
στο σωμα χιονισμενο
και πασχιζε να του δωσει ονομα.
Σαν αρχισαν να λιωνουν τα χιονια και τον μουσκεψε
ειπε θα το λεει προειδοποιηση.
Οταν παγωσε τη πλατη του το ειπε αφη.
Στο πρωτο του φιλι σχηματιστηκε ενα προσωπο
και στο δευτερο ρυακια.
Φοβηθηκε πως οταν δε θα ειχε καιρικα φαινομενα
δε θα ειχε και αφη
κι οι λέξεις δε θα ειχαν προσωπο.
Απλωσε τα χερια και με αγκαλιασε
το φιλι μου ζεστανε τα λαιμο του.
Μου ορκιστηκε πως μπορουσε να ζει ετσι.

Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2015

Τα ασημαντα μιας σημαντικης 
πρωτης νυχτας
και σε οποιους τα νιωθουν 


Αδιαφορα καπως
πεταξε απο πανω της
το πανωφορι.
Σκεφτοταν μια μερα
καταλληλη για αλλαγες.
Τα παλια ομως αναζητουσαν
το χωρο τους στα ζεστα της σημεια.
Δεν ηξερε τις αναγκες τους
και ιδιαιτερα τις δικες της
Αυριο θα πεταγοταν
στη λαικη να δει χρωματα.
Αναρωτιοταν συνεχως
αν προσεξε κανεις
τις ανεπαισθητες διαφορες.