Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

Kαλή χρονιά
των ονείρων σας

ΤΟ ΗΘΕΛΑΝ



Θυμάμαι
μυρωδιές που είχαν υγρασίας
αισθήματα.
Τις ένιωθα 
σαν παράδοση συλλεκτικών
αμαρτιών.
Σύνδεση
σωμάτων με σώματα
που ήτανε γνώριμα.
Θυμάμαι
δεν κατάφεραν να αγαπηθούν.
Ένιωθα
επειδή το ήθελαν πολύ.


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016




ΑΜΥΓΔΑΛΩΤΑ



Σπιτικό αμυγδαλωτό
λιώνει στον ουρανίσκο.
Η γεύση του
ποιητικές ιστορίες σε χαρτί.
Η πικράδα του ταιριάζει
στα ημιτελή ετερώνυμα.
Το ροδόνερο ευφραίνει
τη θλίψη των ερώτων
που ζουν μες το κουκούτσι.
Ευδαιμονία αχνοπασπαλισμένη.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Η ΓΥΑΛΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΑΝΤΕΛΕΣ


Στη γυάλα με τα χρυσόψαρα
η μνήμη .
Απούσα με συνείδηση.
Θυμίζει άντρες που ξαπλώνουν
μόνο μια φορά με μια γυναίκα
για να μην έχουν σχέση της εξάρτησης.
Δεδομένες οι κινήσεις.
Το αίμα να τρέχει γρήγορα
ανοίγει τη βαλβίδα και τρέχει
να'χει να λέει ιστορίες για τα μυστήρια του σώματος.
Κανένα αντικείμενο για κανένα συναίσθημα.
Κάποτε εκτέθηκε το στήθος
όλοι είδαν ένα στήθος.
Δεν ήταν καν μια συσχέτιση ελευθερίας
ούτε καν πίνακας του Ντελακρουά.
Απρόσωπη η κοινωνία των ευκαιριών.
Δια αντιπροσώπου έρωτας
προσκολημμένος στο ναρκισσισμό.
Ματωμένα χείλη από το δάγκωμα των δοντιών.
Λεπτομερής απεικόνιση των συναισθημάτων
Εκείνες οι δαντελένιες σκέψεις στη γυάλα
να ντύνουν τα χρυσόψαρα
αόριστα να καταπατούν τα όρια μας.
Καμιά υπενθυμητική σημείωση στο περιθώριο


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016




Ο ΕΡΩΤΑΣ ΜΩΡΟ ΜΟΥ


Θα πω κέρδισα μια μάχη.
Ο έρωτας μωρό μου είναι μάχη.
Θα πω πέρασαν από τα μαλλιά μου
κλαδιά από αγιόκλημα 
στη μέση το ρυάκι του βουνού
και στα πόδια το τυχερό πέταλο.
Υπήρξαμε έξοχα άλλοι
στο πρόσωπο πέρασε η μάσκα νεότητας
στο νου κατοίκησε η πόλη της ματαιότητας
η άχρηστη μα τόσο χρήσιμη υπερβολή.
Είναι προκλητική η ποσότητα αισθημάτων
θα πω έφτιαξα αποικίες μυρμηγκιών
και έναν κηφήνα που αγαπούσα να φροντίζω.
Ω ναι πιστεύω πως η φύση θα μας σώσει πάλι
όχι η ανθρώπινη φύση μας
η αδυναμία να εκφραστούμε μωρό μου.
Θα πω κέρδισα έναν χάρτινο άγγελο για τους ώμους
στους μηρούς ένα χάδι ερωτικό
μια σοβαρή φαντασίωση και ένα φόρεμα με ντεκολτέ.

Ο έρωτας μωρό μου κερδίζεται στο μυαλό. 










Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016





Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2016



ΣΙΩΠΕΣ ΧΑΡΙΣΜΑ


Μη μου μιλάς
Που να σου εξηγώ τα χιλιοειπωμένα
Για μια στιγμή ανησύχησα
πως θα επινοήσεις ανάμεσα στο φύγε και στο μείνε
ένα σωσίβιο ανάγκης.
Να μου μιλάς για εξαρτήσεις
και ας είναι ματαιότητες.
Που να σου εξηγώ για τις διαδρομές του πεπρωμένου
Μη μου μιλάς
επιθυμώ μονάχα να νιώθω το χρώμα της φωνής σου
και τα ανέκφραστα στα δίνω χάρισμα.




Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016



Με αγαπά.
Αρκεί 
Φυτεύω τα άνθη του Φθινοπώρου
στα κρύα να βρει τα χρώματα μου.
Ανοίγω τα συρτάρια
πετάω ουτοπικούς θανάτους
και ένα κίτρινο κασκόλ.
Να μην μας πνίγει σαν θυσία.
Ελεύθερος να είναι ο λαιμός για τα φιλιά.
Η αιωνιότητα είναι θνητή
ανοίγω ένα μπουκάλι με κρασί
για την επίμονη αταξία του χρόνου.
Παρατηρώ τα πιο απλά ερωτικά ποιήματα
γράφω μια αφιέρωση για εκείνον
κι ας μείνει στην αδιαφορία των ραφιών
να συντροφεύει τις επιστήμες
χωρίς να αναρωτιέμαι το γιατί.
Με αγαπά.
Γράφω σε ένα χαρτί με αγαπά και το πετώ στο δρόμο.
Κάτι του λείπει.


φωτογραφια 
ντινα 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016




Σωπαίνω
ο τελευταίος ήχος των λέξεων
είναι κουκίδα σε πτώση
η αναπνοή καρφώθηκε στην κουρτίνα
που γελούσε με την ηλιαχτίδα στο στήθος
ανησυχία που μεγαλώνουν οι ρίζες του άνθους
που βλέπει στο παρελθόν
Πως κύλησαν οι ζωές μας
σε ετικέτες προιόντων που αναγράφουν
εύγεστο;
Φοράω ένα μικρό σκουλαρίκι στο αυτί
κρύβεται πίσω από τα μαλλιά
σαν παθιασμένο φιλί στο στόμα.
Τα αναπαυτικά μαξιλάρια βουλιάζουν
στα χρώματα του καλειδοσκοπίου
βρέχονται από τις σταγόνες του ποτηριού με το νερό.
Η μέρα μικραίνει κι η ασπρόμαυρη φωτογραφία
ψάχνει το κόκκινο κάδρο
σαν έξοδος κινδύνου που δραπετεύει από την οθόνη
και χάνεται στις διασταυρώσεις,
Σωπαίνω
η αγάπη μοιάζει σαν κύμα
που δεν βυθίστηκε στη θάλασσα
τα θέλω έγιναν δίχτυα στα μπορώ
κάποιος μιλάει κι αλλάζει λεπτοδείχτες
λαθρεπιβάτης του χρόνου σε παρατεταμένη
αναμονή του κρύου.
Σωπαίνω
Είμαι όμορφη στα στολίδια μου
εγώ και το πανωφόρι μου
στο δρόμο πολύχρωμα συναισθηματική
όταν τον εαυτό μου φυλακίζω.
Σε ότι αγαπάω σωπαίνω.


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016




ΘΥΜΩΝΕΙΣ


Θυμώνω μαζί σου.
Σε ερωτεύομαι και μου περνάει.
Σε ερωτεύομαι ξανά.
Περιπλανιέμαι στις άκρες της ειλικρίνειας μου.
Θυμώνω μαζί σου της είπε .
Ανήκεις σε μένα.
Είναι βράδυ κι είσαι η σκοτεινή μου πλευρά.
Κινούμαι δίχως ίχνος σοβαρότητας
στο λαιμό σου.
Περπατώ στην επώδυνη πλάτη.
Φεύγω
θα κρατήσω επαφή με την πτώση των φύλλων.
Φθινόπωρο
δεν σε γνωρίζω καν από το καλοκαίρι
από παλιά είσαι δική μου μα με θυμώνεις.
Δώσε μου πίσω τις φλέβες θα σου δώσω το δέρμα.
Ξεχνάω σύντομα -κοιμάμαι αργά για να σε σκεπάσω
κι έπειτα σε αφήνω ξεσκέπαστη να κρυώνεις.
Να με αναζητάς και να θυμώνεις.




Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016




ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΠΟΥ ;
Τα μεταξένια σεντόνια γλίστρησαν
το δέρμα έγινε διαυγές.
Τούτη η κατασκευασμένη ευδαιμονία κραυγάζει
το ρυθμό των τσακίσεων.
Χαίρεσαι που έφυγα;
Κάηκε η ασφάλεια στο τοίχο
αποπλανούμε το μυαλό .
Με αγαπάς.
Ελέγχω με δίχως πρόθεση το σεντόνι σου
ξαπλώνεις με πρόθεση να τυλιχτείς σε αυτό.
Με θέλεις.
Φοράω το φουστάνι
παίζω με τους διακόπτες.
Όταν τραβήξεις το σεντόνι θα με δεις
στις μελλοντικές σου αναμνήσεις
μαζί με τον καφέ δίπλα στο βιβλίο .
Την ώρα που δεν υπάρχει ώρα
οι σελίδες δεν ξεφυλλίζονται
ποθούν να δεθούν σφιχτά.
Χαίρεσαι που ήμουνα συνένοχος
στις απαντήσεις που δεν έχουν ερωτήσεις ;
Το σ αγαπώ είναι στις λέξεις με τους μύθους
μην ψάξεις όλες οι σελίδες είναι κενές.
Να μου κρατήσεις μια θέση και ένα καφέ με λίγη ζάχαρη
να έχει ο χρόνος συντροφιά.
Χαίρεσαι που .....

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016




ΠΑΡ’ ΟΛΙΓΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ



Ξεκίνησε παρ’ ολίγον βροχή.

Ο Σεπτέμβρης υγραίνει τις πέτρες.

Δεν θα φυτέψουμε ακόμα .

Στα κεραμίδια υπάρχει το περσινό νερό

έτρεξε προς το βασιλικό.

Λησμονημένες μέρες στο κρυφτό ματιών

αναβροχιά στην ομοιότητα του έρωτα.

Ο ήχος της βροχής αργός φιλιά ακατάπαυστα.

Κανονικό Φθινόπωρο 

αν η βροχή δεν μύριζε μισοβρεγμένους έρωτες.




Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.






Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016




ΑΛΩΒΗΤΕΣ ΕΠΟΧΕΣ

ο τρίξιμο του αλώβητου εαυτού
τα βήματα ανερμήνευτα
και έπειτα το φύσηγμα του ανέμου
στο πουθενά.
Στο σωρό των χρωμάτων η ματιά.
Για λίγο.
Άφησε τα μαλλιά της στις καρυδιές
δεν γνώριζε αν έβγαζε ποτέ άνθη

αδιήγητα παραμύθια δακρύων

στο πρωτοβρόχι.
Αντί δώρου φιλιά για μια στιγμή
τα σ αγαπώ σε άγνωστο άντρα.
Οι ερωτικές πράξεις σε έδαφος διαβρωμένο
εσωστρεφές και υγρό.
Της προετοιμασίας χειμερίας σποράς
επανάληψη κι αναγέννηση.
Στις εποχές που βολεύονται δίχως να πιάνουν χώρο.

Αλώβητες μένουν οι ψυχές.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016




ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ

Κοιμάσαι 
νομίζεις πως κολυμπάνε λευκοί κύκνοι 
κάτω από τα πόδια σου.
Γυμνός στην κίτρινη έρημο
με ορίζοντα μια νεανική αφίσα.
Νομίζεις πως στα μάτια περνούν τα σχήματα
του καλειδοσκόπιου.
Αντικατοπτρίζεις την ιδιαιτερότητα της λήθης
στο χρόνο των παραμυθιών .
Νομίζεις πως σε χαίδεύουν ιερόδουλες
κοντά στο ενεργό ηφαιστειο.
Κάνουν έρωτα και σου ραντίζουν το κορμί.
Κοιμάσαι
στον εκστασιασμένο χορό της γυναίκας
κρατώντας την σφιχτά στα δυο σου πόδια.
Νομίζεις
πως κορυφώνεται η έλξη δίχως το φτερωτό Θεό.
Νομίζεις πως δεν καίγεσα


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016



ΑΓΙΕ ΑΥΓΟΥΣΤΕ


Άγιε Αύγουστε
έχω αναμνήσεις από εσένα.
Χώρεσα στις μέρες τις μελαγχολικές
περιμένοντας το φθινόπωρο.
Την αόρατη γωνιά που έκατσα θυμάμαι
μαζί με το πεφταστέρι κι έγινα ευχή .
θυμάμαι ένα χειμωνιάτικο Αύγουστο
που γλίστραγε στο χιόνι
η μαύρη πεταλούδα η δυσεύρετη.
Το φωτεινό πουκάμισο που έλαμπε στο δείλι
στο στήθος των παρακλητικών κανόνων
η προσευχή να μην τελειώσει η αγάπη.
Ακόμα το φεγγάρι με ιστορίες του κορμιού
και τους χυμούς του σταφυλιού στο στόμα.
Το άνοιγμα του ουρανού στα τρύπια χέρια
για να κυλάει η άμμος η καυτή
και το χορό των ξωτικών στα ξέμπλεκα μαλλιά.
Άγιε Αύγουστε
που όλο το χέρι μου κρατάς στους δρόμους
άλλων εποχών
δεν έχω αναμνήσεις από σένα.





Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016



ΝΑ ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΕΣ



Μια θάλασσα δική μου να μου χάριζες
μια ακτή στη πόλη με του χειμώνα βότσαλα.
Στα απομακρυσμένα φώτα να κρεμούσες πανσελήνους
στο μπλε βαθύ να είναι οι άκριες της γης μου.
Μια βροχή δική μου να μου έφερνες να λούσω τα μαλλιά μου
για να τα αφήσω ελεύθερα στης αμυγδαλιάς το θρόισμα.
Τα ξασπρισμένα ξύλα να μου μάθαινες να κάνω τόξα
να τα έδινα στον έρωτα από το βάθρο να πετάξει.
Ένα στεφάνι για τα μαλλιά να έφτιαχνες
από του άγριου βουνού τη ρίγανη και τους ανθούς της καστανιάς
στου χωραφιού τα κίτρινα σιτάρια να είμαι το αερικό
που παρασύρει ο άνεμος από ερωτική λαγνεία.
Ένα βραχιόλι να μου πέρναγες στο χέρι
φτιαγμένο από τις σπάνιες ανάσες των φιλιών
απ΄το κατώφλι των δαχτύλων σου το κόσμο να γνωρίσω.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016




Δε μάζεψα πολλά.
Ένα μικρό πλέγμα που ξέφυγε από το μαίστρο
δυο γαλάζιες πέτρες απ΄του ουρανού το αγκυροβόλημα
και ένα ροζ λάστιχο να πιάσω τα μαλλιά.
Μερικές φορές οι σχισμές τους με εκπλήσσουν
καθώς παρατηρώ πως στη νηπιώδης τους θέση επιστρέφουν.
Έχω την αίσθηση του δέους μια ομορφιάς που ανακαλύπτω
καθώς τα χρώματα στάζουν και αγιογραφούν τη μέρα.
Μπορεί να μη τα βλέπω και σωστά
να είναι φυσικό να αναγεννώνται
από πράξεις αγάπης των αρσενικών και θηλυκών στοιχείων.
Μα όταν πιάνω τα μαλλιά είμαι σχισμή ή χρώμα
ανάλογα πως πέφτει ο καιρός στης νόησης τα μέρη.
Χωρίς τη βιάση ερμηνειών μα σαν παραίτηση της λογικής
χάνω ή βρίσκω τον εαυτό μου ακόμα δεν απάντησα.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016


ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΑ ΧΕΙΛΗ



Με κάθε φιλί παγιδευόταν.
Κάθε φιλί κρατούσε περισσότερο .
Όταν προς τα πίσω έπεφταν τα μαλλιά
γύρναγε η υδρόγειος στους παγωμένους πόλους.
Τούτος ο κόσμος δεν μπορούσε να ζει
με την δύναμη των κρυστάλλινων χειλιών.
Κάθε συναίσθηση και επιβιβασμός στο ασύλληπτο.
Αποχαιρετισμός αθόρυβος που δεν έφτανε στο αντίο.





Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016



Δεν θα μιλάμε.
Θα κρύβουμε κάτω από τα φτερά μας τις λέξεις
ή μπορεί καμιά φορα να αναρωτιόμαστε χαμηλόφωνα
γιατί τα φλαμίνγκο δεν αλλάζουνε χρώμα.
Η φαντασία μας θα έχει χάρη ψιλόλιγνη
και το δρόμο μας θα ζωγραφίζουμε με πολύχρωμες
διακεκομμένες γραμμές.
Θα ξέρουμε επιτέλους το επιτρεπτό.
Στις μεγάλες αγάπες μας τα γιατί θα τα παίρνουν οι γλάροι
για να μπορούμε να κοιταζόμαστε στα μάτια.
15/6/2016
υ'γ
«Γιατί ψηλά στον ουρανό, που κατοικούνε τ’ άστρα,
μαζεύονται όλοι οι ποιητές.»
υ.γ
δωσ΄ μου τα μαλλιά σου να τα κάνω προσευχή
ο πιο ερωτικός στίχος
*Σαν σήμερα, σαν ποτέ.
Μ.Χατζιδακις

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Σάββατο, 4 Ιουνίου 2016



Έχει τόση ησυχία.
Νιώθω τη μοναξιά των φθόγγων.
Αναρωτιέμαι για τους ανθρώπους.
Δεν μιλάνε;
Δεν έχουν τίποτα να πουν που να άξιο να ειπωθεί δυνατά τόσο
ώστε να αντηχήσει η πόλη από την ένταση μιας φωνής;
Που πάνε οι στιγμές όταν δεν τις θυμάσαι;
Που πάνε οι στιγμές όταν τις θυμάσαι;
Πόσες σιωπές κρατιούνται στις γωνίες;
Ο ήλιος αγκαλιάζει το θόρυβο των άφραστων.
Σε κάθε μικρή έλξη υπάρχει ένας αριθμός.
Δεν θέλει μοιραστεί.
Σπάνια ξεχνάω τις φωνές που πάλλονται.
Κοίταξα την ώρα.
Έλεγξα αν έχω φωτογραφίες μαζί μου
για να γράψω τα συναισθήματα που μου γέννησαν.
Στην πίσω τους πλευρά με ημερομηνία.
Έχω την αίσθηση πως δεν ξεχνάω τίποτα.
Βγαίνω.




Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016



Έφτιαξε ο καιρός δεν πρέπει να ενοχλήσουμε τους γείτονες.
Θα κλείσουμε τη πόρτα το τραγούδι να μείνει στο σπίτι.
Δεν έχουμε τη δικαιολογία του χειμώνα τώρα όλα
θα παραμείνουν στους τέσσερις τοίχους.
Μπορούμε να έχουμε αντιλήψεις της τηλεόρασης
τα κινηματογραφικά έργα παίζονται σε επαναλήψεις
θα συνηθίσουμε στις ιδέες των ηρώων.
Τα μέτρα λιτότητας πέρασαν για τα καλά μες απ΄το πνεύμα μας
η σύγκρουση της πραγματικότητας είναι γεγονός ξεπερασμένο.
Απέναντι ανοίγει μια πόρτα
κάποιοι που είναι τολμηροί μες το στενό μπαλκόνι τους
καλησπερίζουν τους βιαστικούς του δρόμου.
Θεέ μου πως επιτρέπεις ακόμα σε ανθρώπους
να εμπιστεύονται το σώμα τους;


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Τρίτη, 17 Μαΐου 2016




Δε θυμάσαι πια τις αφανείς σου σκέψεις.
Όσο και αν τρύπησε το σώμα στο νόμο της έλξης
όσο και αν τις γέμισες με την ασημαντότητα της τέχνης
εκείνες ξέφυγαν σε ένα θολό τοπίο
για να σταθούν πίσω στη κόκκινη γραμμή.
Δε μπόρεσε να οριστεί ούτε ένα κομμάτι ουρανού
κι ούτε να σκύψει στα χρυσά τα φύλλα
μόνο κάθε ψιχίο πτώσης άνοιγε
το ξεχασμένο λάβωμα της παιδικής σου πίστης.
Χίλια κομμάτια οι ανάσες έξω στο γύρισμα του κόσμου
σαν εξομείωση της σύνθεσης των επιμέρους σκηνών
χωρίς τα προσεχώς.
Κοίτα πως λούζονται κάτω από τα ατίθασα μαλλιά
κοίτα πως τσάκισε ο χρόνος
κι όλες ακολουθούν το παθιασμένο εγώ.
Υπαινιγμοί αρίστων σχέσεων με το μυαλό
ποιητικές δικαιολογίες υγρών γραμμάτων και φιλιών.
Η κατηφορούσα μέρα ρίχνει τα ημιτελή στο τραπέζι.
Κομμάτια κομμάτια κι ούτε ένα τελειωμένο παζλ.




Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016




ΑΝΕΜΟΣ 3
Ο άνεμος θέλει να βρίσκομαι κοντά
θύμωσε χτες με τη δύναμη του ηλιοβασιλέματος
μετέφρασε το πορτοκαλί χρώμα σε δισταγμό να έρθει η νύχτα.
Αγαπάει εξαιρετικά το χαλασμό των σχέσεων
έχασε το προορισμό του όλο νομίζει πως πηγαίνει βόρια
και όλο στα δυτικά μένει.
Αναρωτιέμαι αν έχει σώμα που ακουμπάει σε μαξιλάρια
ή αν κοχλάζει όπως το νερό που βράζει στη κουζίνα
κι έπειτα εξατμίζεται για να δημιουργήσει υγρασία.
Στα εσώψυχα του δεν εξομολογούμαι
και με ειρωνεία πονά
μεταγράφοντας αδιαφορία σε κοριτσίστικα φουστάνια
στην απογευματινή βόλτα.
Η ιδιότητα του ,του επιτρέπει να δείχνει πως αγγίζει ότι ποθεί
μα γνωρίζω πως αγγίζει ότι περνάει δίπλα του
με πρόσκαιρα ανεμίσματα.
Δεν ήθελα να με αγαπάει τόσο
γκρεμίζει τα τείχη μου
πέρασαν χρόνια που έχτιζα πέτρα την πέτρα
το κάστρο των ονείρων μου .
Με το παιδικό παιχνίδι του ανεμόμυλου φυσάω αντίθετα
και σπρώχνω ιππότες σε θερμές αγκαλιές.
Ο άνεμος φιμώνει το στόμα μου για να ακουστεί ο θυμός του.
Μάταια αλυσοδένει τις αυταπάτες
αφού το σώμα μου έχει φωνή του αγάλματος στην προκυμαία.
Κλείνει με ορμή παράθυρα και πόρτες
ακόμα δεν συνήθισα ότι από ζήλεια αποσιωπά
μπρος στην ανεπιτήδευτη μπουνάτσα .
""""""""""""
Και δεν ξέρω αν πρέπει να πάρω την ευθύνη να συνεχίσω.

https://www.youtube.com/watch?v=vbDoBffEEuw


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016



Η πινακίδα έγραφε
απογορεύεται το άγγιγμα.
Όταν κάποιος κλείνει τη βιτρίνα 
πληρώνει ακριβά τα δαχτυλικά αποτυπώματα.
Αισθήσεις καλά προστατευμένες
στη βελούδινη συσκευασία τους.
Στο σκιερό μέρος του μυαλού.
Ωστόσο ήθελε να την αγγίζει
ήθελε με πάθος να ζει μέσα της.
Κάτι κέρδιζε και πολλά έχανε
μα έκανε πως δεν είχε σημασία.
Το κάψιμο δήλωνε κατάθεση συναισθημάτων.
Εκείνος είχε μάθει οι αποφάσεις του να αφορούν
το νόμο της αγοράς.
Ταμειακές σχέσεις της βιτρίνας.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.\

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2016


Είμαι η ξένη που βηματίζει 
ψάχνοντας γωνίες στο κύκλο της ζωής σου
εκεί στο λαιμό αυτοσχεδιάζοντας
αργόσυρτη μουσική.
Μα είμαι τόσο γνώριμη κλεισμένη στο ποτήρι
που με τα χέρια σκεπάζεις
και ανοίγοντας βγάζει ήλιους στα σκονισμένα άπιαστα.
Η πιο επιθυμητή ανεπιθύμητη στη σκέψη
νύχτες κάτω από δυνατά φώτα
και μέρες που πακετάρονται για ξεκαθάρισμα.
Ποιός είπε πως η απόσταση δεν είναι κλοπή χρόνου
που σταματάει το παιδί που πήδαγε σχοινάκι
χωρίς να νιώθει την ανάγκη της εκδίκησης.
'Οχι θηλιά δε θα γίνει ,θα γίνει ανυπόμονη ανάγκη
που θα ΄ρθει να γλύψει τα χείλη στο αιωρούμενο κρεβάτι.
Η αγρύπνια είμαι που φοράει γυαλιά στα μάτια σου
όχι δεν είναι γυαλιά είναι οι ονειροπαγίδες που με κλείνεις
να είμαι η πιο ξένη υποσυνείδητη μέθη.
Ποιός είπε πως οι υποθετικοί χρόνοι
δεν είναι η απουσία του καθρέφτη σου στο τοίχο;
Το κενό στο διάφραγμα που γίνεται φράγμα
για να παραδοθεί απλά στη τύχη των χρωμάτων
που φωνάζουν πως επιθυμούν να ζωγραφίσουν
λέξεις που φαντάζουν ακατανόητες.
Είμαι της κενής μνήμης ο έρωτας.Μια ξένη .




Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016




Kαλή Ανάσταση 
και όπως την επιθυμεί και την εννοεί ο καθένας από εμάς


Μ.Πέμπτη-Μ.Παρασκευη
Μ.Πεμπτη
Ακούστηκαν εδώ κι εκεί πουλιά να κελαιδούν
κι είπαν είναι ο λόγος που μεταλαμπαδεύει την αγάπη .
Εννιά το βράδυ συναντήσανε ευφορική βροχή
η πόλη άδειασε και ήταν οι άγγελοι κοντά.
Κάποιος πονούσε και ο άλλος έριχνε ομίχλη.
Τούτες τις ώρες ψάχνανε τα πρόσωπα τους
και δάχτυλα να αγγίξουν τα χρόνια που έζησαν
από το θερισμό της γύμνιας τους.
Η ταπεινότητα έγινε άνθος πρωτόβγαλτο
που πήρε το σχήμα της ανθρώπινης αμαρτίας
για να συγχωρεθεί στη προσφορά του.
¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨
Μ.Παρασκευη
Χτυπούν τα σήμαντρα στων φάρων την ερημιά
κι η θάλασσα στολίζει τις ακτές με όλες τις λέξεις
που παρασύρθηκαν από την πρωινή την αύρα.
Η κυματώδης η ψυχή θα κρατηθεί απ' τα δελφίνια
μέχρι να βρουν σημείο ασφαλές και καθαρό
να φτιάξουν το λυρικό τραγούδι της ευχαριστίας.
Έτσι στολισμένοι θα γονατίσουν σε όσα δεν έπραξαν
θα έχουν πια δικαίωμα του ταξιδιού
στις Νότιες Θάλασσες των σπάνιων μαργαριταριών.
Σε τούτη εδώ την ησυχία που αληθινή δε μοιάζει
χώρεσε αγάπη στο εκούσιο το πάθος.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση





Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016



Μ.Τετάρτη

Αναζητούσαν κάτι να το ονομάσουν κάθαρση.
Αυτό που πλένει το δέρμα και καθαρίζει τη ψυχή.
Σαν γέννηση θείας αγάπης που 'εχει τη δύναμη
να κάνει τον πόνο χαρά που δε λογίζεται θυσία.
Είπαν τα χέρια να ενώσουν με ιδρώτα
ποτισμένο από εξομολογήσεις .
Να αφήσουν στην αιωνιότητα την κολυμπήθρα που βαφτίστηκαν,
στο χώμα τη σπορά των σάρκινων αστερισμών.


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016




Μ.Τρίτη

Μιλούσαν για όμορφα ταξίδια.
Θα προτιμούσαν την ησυχία της ακατοίκητης πόλης
να γράψουν για ιστορίες εναγκαλισμών
στις γωνιές της να φυτέψουν λουλούδια
για κάθε προδοσία και για κάθε χαρά.
Μα όταν άνοιξαν τα μάτια είδαν από συνήθεια
ένα περιβόλι φυτεμένο με πορτοκαλιές.
Θα έπρεπε να ζήσουν
σε ότι έφτιαξαν άλλοι για αυτούς.
Με δίχως άρνηση βολεύτηκαν σε ένα παρτέρι
εκπορνευόμενοι για λίγα ψίχουλα χίμαιρας.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.




Μ.Δευτέρα



Δε ρωτήθηκαν στις πράξεις.
Ερήμην έπρεπε να δεχτούν πως ήταν
τα κλειδιά που είχαν το πρόσωπο ερώτων.
Δεν διδάχτηκαν πως αμαρτία είναι η άρνηση
του ενθουσιασμού της κλειδαριάς
που περιμένει με αγωνία
τα σκιρτήματα μες στη σκουριά.
Το στεφάνι στο μάνταλο μύριζε όμορφα
είχε ανθούς της κερασιάς και παπαρούνες.
Συμπέραναν πως θα ΄ταν άνοιξη.
Με συμπεράσματα έμαθαν να ερωτεύονται.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Σάββατο, 23 Απριλίου 2016




Τις μέρες που γέμιζε το φεγγάρι
στεκόμουν στο παράθυρο και έψαχνα καράβια.
Στο βάθος των πραγμάτων υπήρχε πάντα ο άγγελος
με έτοιμη την Αργώ του.
Οι άγγελοι που περιμένουν μαζί μας
έχουν ασημένιο χρώμα
χωρίς την αγωνία να γίνουν χρυσαφένιοι.
Νιώθοντας τη μαγεία να γεύεσαι ρευστά φεγγάρια
είδα τον άγγελο να κρέμεται
στη λεπτότερη κλωστή του έρωτα
και βάφτισα τους πόθους μου αμαρτία.
Όλα τα λάθη απόψε τα έκανα
που με λαιμαργία καταβρόχθισα
τα θραύσματα φτερών ,
που έπαιρναν χρώμα χρυσαφί
και είπα χόρτασα.
Αν είχα πίστη στη ματιά
θα είχα δει να με καλούν
οι αθόρυβοι οι μύθοι.
''''''''''
Καλοτάξιδοι στον πανσέληνο έρωτα.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.