Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016




Kαλή Ανάσταση 
και όπως την επιθυμεί και την εννοεί ο καθένας από εμάς


Μ.Πέμπτη-Μ.Παρασκευη
Μ.Πεμπτη
Ακούστηκαν εδώ κι εκεί πουλιά να κελαιδούν
κι είπαν είναι ο λόγος που μεταλαμπαδεύει την αγάπη .
Εννιά το βράδυ συναντήσανε ευφορική βροχή
η πόλη άδειασε και ήταν οι άγγελοι κοντά.
Κάποιος πονούσε και ο άλλος έριχνε ομίχλη.
Τούτες τις ώρες ψάχνανε τα πρόσωπα τους
και δάχτυλα να αγγίξουν τα χρόνια που έζησαν
από το θερισμό της γύμνιας τους.
Η ταπεινότητα έγινε άνθος πρωτόβγαλτο
που πήρε το σχήμα της ανθρώπινης αμαρτίας
για να συγχωρεθεί στη προσφορά του.
¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨
Μ.Παρασκευη
Χτυπούν τα σήμαντρα στων φάρων την ερημιά
κι η θάλασσα στολίζει τις ακτές με όλες τις λέξεις
που παρασύρθηκαν από την πρωινή την αύρα.
Η κυματώδης η ψυχή θα κρατηθεί απ' τα δελφίνια
μέχρι να βρουν σημείο ασφαλές και καθαρό
να φτιάξουν το λυρικό τραγούδι της ευχαριστίας.
Έτσι στολισμένοι θα γονατίσουν σε όσα δεν έπραξαν
θα έχουν πια δικαίωμα του ταξιδιού
στις Νότιες Θάλασσες των σπάνιων μαργαριταριών.
Σε τούτη εδώ την ησυχία που αληθινή δε μοιάζει
χώρεσε αγάπη στο εκούσιο το πάθος.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση





Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016



Μ.Τετάρτη

Αναζητούσαν κάτι να το ονομάσουν κάθαρση.
Αυτό που πλένει το δέρμα και καθαρίζει τη ψυχή.
Σαν γέννηση θείας αγάπης που 'εχει τη δύναμη
να κάνει τον πόνο χαρά που δε λογίζεται θυσία.
Είπαν τα χέρια να ενώσουν με ιδρώτα
ποτισμένο από εξομολογήσεις .
Να αφήσουν στην αιωνιότητα την κολυμπήθρα που βαφτίστηκαν,
στο χώμα τη σπορά των σάρκινων αστερισμών.


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016




Μ.Τρίτη

Μιλούσαν για όμορφα ταξίδια.
Θα προτιμούσαν την ησυχία της ακατοίκητης πόλης
να γράψουν για ιστορίες εναγκαλισμών
στις γωνιές της να φυτέψουν λουλούδια
για κάθε προδοσία και για κάθε χαρά.
Μα όταν άνοιξαν τα μάτια είδαν από συνήθεια
ένα περιβόλι φυτεμένο με πορτοκαλιές.
Θα έπρεπε να ζήσουν
σε ότι έφτιαξαν άλλοι για αυτούς.
Με δίχως άρνηση βολεύτηκαν σε ένα παρτέρι
εκπορνευόμενοι για λίγα ψίχουλα χίμαιρας.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.




Μ.Δευτέρα



Δε ρωτήθηκαν στις πράξεις.
Ερήμην έπρεπε να δεχτούν πως ήταν
τα κλειδιά που είχαν το πρόσωπο ερώτων.
Δεν διδάχτηκαν πως αμαρτία είναι η άρνηση
του ενθουσιασμού της κλειδαριάς
που περιμένει με αγωνία
τα σκιρτήματα μες στη σκουριά.
Το στεφάνι στο μάνταλο μύριζε όμορφα
είχε ανθούς της κερασιάς και παπαρούνες.
Συμπέραναν πως θα ΄ταν άνοιξη.
Με συμπεράσματα έμαθαν να ερωτεύονται.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Σάββατο, 23 Απριλίου 2016




Τις μέρες που γέμιζε το φεγγάρι
στεκόμουν στο παράθυρο και έψαχνα καράβια.
Στο βάθος των πραγμάτων υπήρχε πάντα ο άγγελος
με έτοιμη την Αργώ του.
Οι άγγελοι που περιμένουν μαζί μας
έχουν ασημένιο χρώμα
χωρίς την αγωνία να γίνουν χρυσαφένιοι.
Νιώθοντας τη μαγεία να γεύεσαι ρευστά φεγγάρια
είδα τον άγγελο να κρέμεται
στη λεπτότερη κλωστή του έρωτα
και βάφτισα τους πόθους μου αμαρτία.
Όλα τα λάθη απόψε τα έκανα
που με λαιμαργία καταβρόχθισα
τα θραύσματα φτερών ,
που έπαιρναν χρώμα χρυσαφί
και είπα χόρτασα.
Αν είχα πίστη στη ματιά
θα είχα δει να με καλούν
οι αθόρυβοι οι μύθοι.
''''''''''
Καλοτάξιδοι στον πανσέληνο έρωτα.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.



Τις μέρες που γέμιζε το φεγγάρι
στεκόμουν στο παράθυρο και έψαχνα καράβια.
Στο βάθος των πραγμάτων υπήρχε πάντα ο άγγελος
με έτοιμη την Αργώ του.
Οι άγγελοι που περιμένουν μαζί μας
έχουν ασημένιο χρώμα
χωρίς την αγωνία να γίνουν χρυσαφένιοι.
Νιώθοντας τη μαγεία να γεύεσαι ρευστά φεγγάρια
είδα τον άγγελο να κρέμεται
στη λεπτότερη κλωστή του έρωτα
και βάφτισα τους πόθους μου αμαρτία.
Όλα τα λάθη απόψε τα έκανα
που με λαιμαργία καταβρόχθισα
τα θραύσματα φτερών ,
που έπαιρναν χρώμα χρυσαφί
και είπα χόρτασα.
Αν είχα πίστη στη ματιά
θα είχα δει να με καλούν
οι αθόρυβοι οι μύθοι.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Κυριακή, 17 Απριλίου 2016




Η ψυχή δε μπορεί να ορίσει ονόματα.
Η φωτεινή μέρα μεγαλώνει τα σκοτάδια
στο βάθος του χρόνου δεν ζητάς εξηγήσεις 
από τις λέξεις.
Η ψυχή δεν θα απαντήσει μόνο θα νιώσει.
Αναρωτιέσαι
πόσο γυμνός μπορείς να παραμείνεις
να συνηθίσει ο ήλιος το πρόσωπο
και ο ουρανός το κορμί;
Κατάβαθα η αλήθεια φουσκώνει τα κύματα
θα έχεις δει να επιπλέει η ιστορία σου
δίπλα στις πλαστικές πάπιες .
Και εκεί καμμένος από την έκθεση στα γήινα φαινόμενα
ένα σου όργανο συνεχίζει να γλείφει την νοστιμιά
του αλατιού που απόμεινε.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Κυριακή, 10 Απριλίου 2016



Το σπίτι δεν είναι η κατοικία είναι η ευκολία
οι χώροι του καθιστικού σπαρμένοι με πράγματα
δίχως των θαυμάτων το χώμα.
Ποιός έμαθε γιατί ρίχνουμε σπόρους στα καλογυαλισμένα 
πατώματα 
ποιά μοναχική ελπίδα δεν μεγαλώνει υποσχέσεις;
Δεν καταλαβαίνω την απουσία του χορταριού 
'εστω ένα άνοιγμα να περάσει το πεινασμένο πουλί.
Οι ψυχές μας που μεγαλώνουν,
με τι ευκολία τις ακουμπάμε
πάνω στα κουμπιά 
και είναι μέρες ή χρόνια έχω αρχίσει να ξεχνώ
ξεθωριάζει η αυγή του νου μου,
που η υπηρεσία ονείρων
έκλεισε τους διακόπτες.
Δεν θέλω να θυμάμαι η μνήμη προυθέτει πραγματοποίηση
ζωγράφισα τον απέναντι τοίχο με ιστορίες συνωμοσίας
ο ουρανός μου γέμισε αεροπλάνα που δεν αφήνουν 
ούτε μια νοητή γραμμή της κατεύθυνσης τους.
Κι όμως κρατησα στο τσίγκινο κουτί 
τους σπόρους της μητέρας να κουδουνίζουν στα αυτιά 
το κελάρυσμα της φωνής 
που δεν άκουσα ποτέ να μεγαλώνει.
Αυτό το σπίτι στο χρόνο θα παλιώσει 
θα πέσουν τα κεραμίδια και το φως δεν θα είναι φόβος
τα παράθυρα θα κολυμπάνε σε ωκεανούς συγχώρεσης
θα είναι ανατολή που θα μοσχοβολάνε 
οι πληγωμένοι από το ίδιο το σώμα τους 
ανθοί των αγκαθιών.


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Τρίτη, 5 Απριλίου 2016


Η μέρα της γέννησης ενός τίποτα
που επιθυμούσε την αγκαλιά του κενού.
Δεν συναντήθηκαν παρά στη στιγμή που θα καθόριζε
την αμέλεια να αγαπηθούν.
Δεν χάθηκε όπως δεν χάνονται δυο πρόσωπα
που μοιράστηκαν τα αλάθευτα τα φιλιά
υπήρξαν βίοι τεμνόμενοι αλλά δεν αναγνώρισαν
ποτέ το σημείο.
Μη θαρρείς πως το τίποτα δεν είναι για πάντα.
Είναι σαν τα ρολόγια που περιμένουν στωικά το χέρι
που θα ρυθμίσει την ώρα
κούρδισμα των αισθήσεων των ελατηρίων
ο θόρυβος της καρδιάς τους τη νύχτα.
Το κενό και το τίποτα τα συνδέει μια αγάπη μεγάλη
οι λέξεις τους που σκαλώνουν στην πτώση
σαν τα πέταλα που ανέτοιμα είναι να αποχωριστούν το λουλούδι.
Μη θαρρείς πως δε βλέπουν ψέματα λένε
οριακά ο γκρεμός των σωμάτων γεννάει ελπίδα
και μη κοιτάς αυτοί το ανοίξαν
τόπος συνάντησης είναι.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016



'Έχω ένα φως γαλάζιο στη καρδιά μου
εύπλαστο σαν άηχο τρεμούλιασμα στο δέρμα.
Μπορώ να φτιάχνω λευκούς ανθρώπους
να ξεπλένω το σώμα μου με πίκρα παραδείσων
να κολυμπώ σε πάθη παρθενοβίωτα.
Μπορώ να απλώνω τα χέρια μου ίσαμε τη καρδιά σου
να ράβω οίστρους στη παλάμη
που όταν φορώ να τσαλακώνονται σαν ηδονή και λύτρωση.
Μπορώ σε αγγέλους να δανείζω τα φτερά μου
να με αγγίζεις και να γίνομαι εσύ.
Μπορώ σε μια σταγόνα του νερού να κρύβω τη συνείδηση
πως περπατώ στο ουράνιο τόξο του τσιμέντου
σαν ακροβάτης με πουέντ σε ροζ κορδέλες.
Μπορώ να ανθίσω στη καρδιά του αγάλματος
να έχω χτύπους για αυτό μέσα στη γυάλινη βιτρίνα του.
Μα δε μπορώ ποτέ να γίνω η πρωταπριλιά της μνήμης σου.





Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.