Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016




ΘΥΜΩΝΕΙΣ


Θυμώνω μαζί σου.
Σε ερωτεύομαι και μου περνάει.
Σε ερωτεύομαι ξανά.
Περιπλανιέμαι στις άκρες της ειλικρίνειας μου.
Θυμώνω μαζί σου της είπε .
Ανήκεις σε μένα.
Είναι βράδυ κι είσαι η σκοτεινή μου πλευρά.
Κινούμαι δίχως ίχνος σοβαρότητας
στο λαιμό σου.
Περπατώ στην επώδυνη πλάτη.
Φεύγω
θα κρατήσω επαφή με την πτώση των φύλλων.
Φθινόπωρο
δεν σε γνωρίζω καν από το καλοκαίρι
από παλιά είσαι δική μου μα με θυμώνεις.
Δώσε μου πίσω τις φλέβες θα σου δώσω το δέρμα.
Ξεχνάω σύντομα -κοιμάμαι αργά για να σε σκεπάσω
κι έπειτα σε αφήνω ξεσκέπαστη να κρυώνεις.
Να με αναζητάς και να θυμώνεις.




Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.


Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016




ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΠΟΥ ;
Τα μεταξένια σεντόνια γλίστρησαν
το δέρμα έγινε διαυγές.
Τούτη η κατασκευασμένη ευδαιμονία κραυγάζει
το ρυθμό των τσακίσεων.
Χαίρεσαι που έφυγα;
Κάηκε η ασφάλεια στο τοίχο
αποπλανούμε το μυαλό .
Με αγαπάς.
Ελέγχω με δίχως πρόθεση το σεντόνι σου
ξαπλώνεις με πρόθεση να τυλιχτείς σε αυτό.
Με θέλεις.
Φοράω το φουστάνι
παίζω με τους διακόπτες.
Όταν τραβήξεις το σεντόνι θα με δεις
στις μελλοντικές σου αναμνήσεις
μαζί με τον καφέ δίπλα στο βιβλίο .
Την ώρα που δεν υπάρχει ώρα
οι σελίδες δεν ξεφυλλίζονται
ποθούν να δεθούν σφιχτά.
Χαίρεσαι που ήμουνα συνένοχος
στις απαντήσεις που δεν έχουν ερωτήσεις ;
Το σ αγαπώ είναι στις λέξεις με τους μύθους
μην ψάξεις όλες οι σελίδες είναι κενές.
Να μου κρατήσεις μια θέση και ένα καφέ με λίγη ζάχαρη
να έχει ο χρόνος συντροφιά.
Χαίρεσαι που .....

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016




ΠΑΡ’ ΟΛΙΓΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ



Ξεκίνησε παρ’ ολίγον βροχή.

Ο Σεπτέμβρης υγραίνει τις πέτρες.

Δεν θα φυτέψουμε ακόμα .

Στα κεραμίδια υπάρχει το περσινό νερό

έτρεξε προς το βασιλικό.

Λησμονημένες μέρες στο κρυφτό ματιών

αναβροχιά στην ομοιότητα του έρωτα.

Ο ήχος της βροχής αργός φιλιά ακατάπαυστα.

Κανονικό Φθινόπωρο 

αν η βροχή δεν μύριζε μισοβρεγμένους έρωτες.




Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.






Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016




ΑΛΩΒΗΤΕΣ ΕΠΟΧΕΣ

ο τρίξιμο του αλώβητου εαυτού
τα βήματα ανερμήνευτα
και έπειτα το φύσηγμα του ανέμου
στο πουθενά.
Στο σωρό των χρωμάτων η ματιά.
Για λίγο.
Άφησε τα μαλλιά της στις καρυδιές
δεν γνώριζε αν έβγαζε ποτέ άνθη

αδιήγητα παραμύθια δακρύων

στο πρωτοβρόχι.
Αντί δώρου φιλιά για μια στιγμή
τα σ αγαπώ σε άγνωστο άντρα.
Οι ερωτικές πράξεις σε έδαφος διαβρωμένο
εσωστρεφές και υγρό.
Της προετοιμασίας χειμερίας σποράς
επανάληψη κι αναγέννηση.
Στις εποχές που βολεύονται δίχως να πιάνουν χώρο.

Αλώβητες μένουν οι ψυχές.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.