Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016



Με αγαπά.
Αρκεί 
Φυτεύω τα άνθη του Φθινοπώρου
στα κρύα να βρει τα χρώματα μου.
Ανοίγω τα συρτάρια
πετάω ουτοπικούς θανάτους
και ένα κίτρινο κασκόλ.
Να μην μας πνίγει σαν θυσία.
Ελεύθερος να είναι ο λαιμός για τα φιλιά.
Η αιωνιότητα είναι θνητή
ανοίγω ένα μπουκάλι με κρασί
για την επίμονη αταξία του χρόνου.
Παρατηρώ τα πιο απλά ερωτικά ποιήματα
γράφω μια αφιέρωση για εκείνον
κι ας μείνει στην αδιαφορία των ραφιών
να συντροφεύει τις επιστήμες
χωρίς να αναρωτιέμαι το γιατί.
Με αγαπά.
Γράφω σε ένα χαρτί με αγαπά και το πετώ στο δρόμο.
Κάτι του λείπει.


φωτογραφια 
ντινα 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016




Σωπαίνω
ο τελευταίος ήχος των λέξεων
είναι κουκίδα σε πτώση
η αναπνοή καρφώθηκε στην κουρτίνα
που γελούσε με την ηλιαχτίδα στο στήθος
ανησυχία που μεγαλώνουν οι ρίζες του άνθους
που βλέπει στο παρελθόν
Πως κύλησαν οι ζωές μας
σε ετικέτες προιόντων που αναγράφουν
εύγεστο;
Φοράω ένα μικρό σκουλαρίκι στο αυτί
κρύβεται πίσω από τα μαλλιά
σαν παθιασμένο φιλί στο στόμα.
Τα αναπαυτικά μαξιλάρια βουλιάζουν
στα χρώματα του καλειδοσκοπίου
βρέχονται από τις σταγόνες του ποτηριού με το νερό.
Η μέρα μικραίνει κι η ασπρόμαυρη φωτογραφία
ψάχνει το κόκκινο κάδρο
σαν έξοδος κινδύνου που δραπετεύει από την οθόνη
και χάνεται στις διασταυρώσεις,
Σωπαίνω
η αγάπη μοιάζει σαν κύμα
που δεν βυθίστηκε στη θάλασσα
τα θέλω έγιναν δίχτυα στα μπορώ
κάποιος μιλάει κι αλλάζει λεπτοδείχτες
λαθρεπιβάτης του χρόνου σε παρατεταμένη
αναμονή του κρύου.
Σωπαίνω
Είμαι όμορφη στα στολίδια μου
εγώ και το πανωφόρι μου
στο δρόμο πολύχρωμα συναισθηματική
όταν τον εαυτό μου φυλακίζω.
Σε ότι αγαπάω σωπαίνω.


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.