Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017




ΣΑΝ ΑΧΙΒΑΔΑ


Στάζεις κάτω από το νερό
αδιάφορο
δε ξεδιψά κανείς.
Άδειο κρεβάτι με εκτυφλωτικό
το λευκό της απουσίας
αχνίζουν οι ψίθυροι
των ζωντανών φαντασμάτων
Κι από πάνω βρέχει
πλανεμένα άστρα
κι εγώ σαν αχιβάδα
να ανοίγω
άκρως ερωτεύσιμη
κι όλο να ακούω
απ έξω να στάζει.



Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.