Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017



ΛΟΥΛΟΥΔΙΖΩ



Λουλουδίζω-τιτιβίζω.
Η επερχόμενη άνοιξη
εγκεφαλικά θα περιμένει το καλοκαίρι.
Δείχνω με το δάχτυλο την κληματίδα
θα πετάξουν τα αμπέλια,
πρέπει να κλαδευτούν μέρες ηλιόλουστες
με νότιους ανέμους που σηκώνουν ψηλά κύματα.
Το αβάσταχτο ανικανοποίητο στην επ΄άπειρον αναμονή
της μικρούτσικης βάρκας με τα κουπιά
μπλε βαθύ και κόκκινο το χρώμα της
για τη βαρκάδα στον επόμενο ωκεανό.
Οι μέρες με τη γεύση του κερασιού
θα γίνουν ένα με τα κόκκινα σταφύλια
θα τα πατήσω με αγάπη να βγάλω το πιο νόστιμο κρασί
κρύες νύχτες,ζεστά μεσημέρια ,φεγγάρια
κι ότι αγάπησα να τα έχω στα χείλη .
Οι άνθρωποι είναι ερωτεύσιμοι όταν μπαίνουν στη βάρκα
σούρουπο με ηλιοβασίλεμα και νηνεμία.
Αλμυρίζω-τιτιβίζω
την ανάγκη μου για τα κύματα
την αθωότητα του αφρού τους
τον κίνδυνο να με πετάξουν σε άλλη αγκαλιά.
Να κάνουν πληγές στη παιδικότητα των ονειροπόλων
και να πονάω εγώ,
να δείχνω με το δάχτυλο το σύμπαν και να τα θέλω όλα.

                                                 """"

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή και συνόλου κειμένου ανάρτησης καθ' οιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τους Ν.237/1920,4301/1929 και 100/75, τα Ν.Δ. 3565/56,4264/62,2121/93 και λοιπούς εν γένει κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της συγγραφέως, η οποία παρακρατεί αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της την κυριότητα, νομή, κατοχή και εκμετάλλευση.